ปฏิทินตั้งโต๊ะ การออกแบบนี้นำเสนอเวลาในฐานะกระบวนการของการสะสมมากกว่าการเลือนหายไป แต่ละวันทิ้งร่องรอยเอาไว้ และแต่ละเดือนกลายเป็นส่วนหนึ่งของลำดับภาพที่ใหญ่ขึ้น แทนที่จะพลิกหน้ากระดาษ ผู้ใช้จะถอดและสอดแผ่นรายเดือนเหมือนสไลด์ในเครื่องฉายภาพ การกระทำนี้สร้างจังหวะของการเปลี่ยนผ่านที่ชัดเจน ปฏิทินนี้กระตุ้นให้ผู้คนสัมผัสกับเวลาไม่ใช่ในฐานะสิ่งที่สูญเสียไป แต่เป็นสิ่งที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นทีละชั้น